Woensdagmiddag gingen we tante Mári van de pont halen in Maassluis. Precies op tijd arriveerden we daar want ze kwam nét van de pont lopen. Koffer in de achterbak en naar Naaldwijk. Het feest kon beginnen! Belinda en Nikita wisten niet dat de plannen waren veranderd en dat we nu meteen mee gingen naar hun huisje. Lichte paniek was er even, want 'het' moest dan nog even gedaan worden.

                                                           

Toen we parkeerden sprong Belinda meteen uit de auto en rende naar boven. Zij ging 'het' doen en wij moesten daarom maar even rustig aan lopen...Binnen gingen we eerst een bakkie doen en daarna mochten we naar boven om onze tassen weg te brengen.

                                                                   

Daar zagen we meteen wat 'het' was.. Op ons bed, bij het kussen stond voor ons allebei een pot met lekkers klaar: Wat een leuke verrassing! Niet goed voor de lijn maar als we bij elkaar zijn hebben we toch alleen maar SAS-dagen. ( Scheit Aan Sonja )

                               

Omdat we nu een hele middag 'over' hadden zijn we lekker gaan shoppen. Lekker geld uitgegeven ..hahaha Neuzelen bij de sieraden leverde ook zoals gebruikelijk diverse aankopen op. Natuurlijk wilde Bel niet op de foto en op de achtergrond zie je tante Mári rekken en strekken om een ketting te pakken.. helaas kan ze er weer niet bij.. Later heb ik het voor haar gepakt hoor.. het was een leuke ketting trouwens die we allebei hebben gekocht..

                                            

We eindigden bij de patatzaak waar we de nodige vette happen kochten en thuis op aten. Daarna even heerlijk uitbuiken op de bank want de visite zou zó komen..

                                           

's Avonds kwamen Aad, Randy, Kim en Co en voor we het wisten zaten we weer aan een zalige aardbeienvlaai. Ja ja.. als je iets doet moet je het meteen goed doen! Het was hartstikke gezellig en zo vierden we de 22e verjaardag van Belinda en Nikita voor het eerst in hun eigen huisje. Paul en Maurice waren allebei ziek..

                                                       

Later op de avond had tante Mári voor ons allemaal ook nog een kadootje: Een bol van mooi geslepen glas met een vlinderkaarsje er in. We werden er heel even stil van.. vlindertjes voor meisjes.. en ieder van ons heeft nu thuis hetzelfde vlindertje staan.. een heel apart gevoel..

Na heerlijk te hebben geslapen gingen we donderdagochtend eerst aan de koffie. Daarna ontbijten met warme broodjes en gebakken eieren.. 's Middags gingen Marianne en ik naar het historisch archief, om daar tot vier uur te snuffelen in láden vol met oude foto's van Poeldijk. We hebben nog even een slappe-lach-moment gehad toen we dachten dat we ingesloten werden in de kluis.. Veronderstel.. dat ze naar huis gingen en vergaten dat wij in de kluis zaten..bedachten we onszelf toen we de deur in het slot hoorden vallen en het leek alsof er een sleutel werd omgedraaid. We hadden onze tassen niet bij ons, dus ook geen mobiele telefoon om voor hulp te bellen. Marianne liep hard naar de deur.. 'Hé .. Héeee.. wij zitten hier hoor' riep ze. Ik zat op de grond, bij een open la en ik kón niet meer van de lach.. Nu ik dit zit op te schrijven komt dat gevoel meteen terug..
Natuurlijk was er niets aan de hand en konden we even voor vier het pand gewoon verlaten.. *lol*

                           

Inmiddels was Kim gearriveerd en de meiden waren nét klaar met de haren verven. Wij gingen ook lekker douchen en omkleden, optutten en wat leuke foto's maken.. want daar was het weer tijd voor.

                                               

Om zes uur arriveerden we in 'Partycentrum Madestein' waar we eerst lekker genoten van een borrel met overheerlijk brood en smeersels.

                                               

De laatste keer dat we konden eten met een sigaretje bij de borrel en de koffie..

                                                               

Na het eten een toetje.. alleen bracht de serveerster eerst de koffie.. We waren een beetje melig geworden van het lange wachten en Bel lust niet zoveel schuim op haar cappuchino.. gaf het door aan tante Mári en die gaf het weer door aan mij.. Ze kunnen zo héérlijk knoeien.. die meiden.. ( Look who's talking )

                            

'Death by Chocolate' heet het toetje.. Alléén kan je dat niet aan hoor.. vandaar dat we delen met z'n allen..! Oh enne.. ja... je wordt er kotsmisselijk van... whoehahahaha

Veel te snel was het al weer vrijdag.. 's Morgens lekker lang koffie gedronken en heel veel bijgekletst. We hadden nog maar nét tijd om te ontbijten en vroeg in de middag en ging Mári weer naar huis.. en wij allemaal weer over tot de orde van de dag. Een herinnering aan een paar hartstikke leuke dagen rijker..! We hebben genoten van deze qualitytime met elkaar en zoals altijd zeggen we dan: 'Dit moeten we vaker doen'..

Nu kijken we alweer uit naar ons volgende weekend in Center Parcs in oktober. Dan gaat Jenny met ons mee dus dat beloofd weer héél gezellig te worden..!

 

 

Index